خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
بیا عمه که امشب، خرابه شده گلشن
بیا عمه که امشب، خرابه شده گلشن
پدر آمد و برگو، که چشم همه روشن
کنم جان به فدایش برای رونمایش
واویلا، واویلا، واویلا، واویلا
بگو عمه که دیشب، پدر پیش که بودست؟
چرا سرش شکسته، چرا لَبَش کبودست؟
کنم جان به فدایش برای رونمایش
واویلا، واویلا، واویلا، واویلا
«با پدر»
اگر به پانخیزم، مگو ادب ندارم
که بهر عذرخواهی، رمق به لب ندارم
کنم جان به فدایت برای رونمایت
واویلا، واویلا، واویلا، واویلا
پدر عمّه به هر جا، سپر به کودکان شد
ز بس سینه سپر کرد، قدش مثل کمان شد
کنم جان به فدایت برای رونمایت
واویلا، واویلا، واویلا، واویلا
تویی آینه ی من، منم مرغ سخنگو
ولی طوطی سَبزت، شده رنگ پَرَستو
کنم جان به فدایت برای رونمایت
واویلا، واویلا، واویلا، واویلا