خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
بابا پس از تو در دلم آتش زبانه می زند
ابتاه حسین(4)
بابا پس از تو در دلم آتش زبانه می زند
دشمن گل باغ ترا با هر بهانه می زند
وقتی صدایت می کنم وقتی که می گریم مرا
یکی بی حیا می آید و با تازیانه می زند
بابا عمو عباس کو تا باز طنّازی کنم
بر دوش او بنشینم و با او سرافرازی کنم
کو اکبرت برادرم تا که ببوسد روی من
کو اصغر شیرین زبان تا با لبش بازی کنم
بابای خوبم چه عجب دیدار دختر آمدی
تنها چرا ای نازنین بی یار و یاور آمدی
کو دست تو تا بر سرم دستی کشی نازم کنی
با پای خود رفتی ولی
اکنون تو با سر آمدی