چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › عروسی
فرشته ی طبع من زندگی از سر بگیر
فرشته ی طبع من زندگی از سر بگیر
باز به سوی خدا، بال بزن پر بگیر
بخوان سرود و صله ز حیّ داور بگیر
ز دست مولا علی شراب کوثر بگیر
دست فشان پای کوب
فرشتگان عفاف
خدا برای علی گرفته جشن زفاف
به گلشن عیش ما غم است چون زاغ زشت
امین وحی خدا لاله بیار از بهشت
ببین به بالت خدا شعر عروسی نوشت
به هم رسیدند باز دو یار نیکو سرشت
دو اختر تابناک دو آفتاب کمال
دو سوره ی واقعه دو آیتِ ذوالجلال
فرشتگان بر بدن ز نور خلعت کنید
غرق شده در خدا ناز به خلقت کنید
عروسی فاطمه است تمام همّت کنید
پیمبران را سوی مدینه دعوت کنید
ولیمه ی کبریا هدیه ی نقد علی است
قلب علی دوستان سفره ی عقد علی است
الا که شادی کنید یافته غم خاتمه
فیض الهی شده شامل حال همه
از نفس کائنات می رسد این زمزمه
که گشته امشب عروس فاطمه بر فاطمه
مادر مولا علی، علی اگر حیدر است
عروس تو فاطمه دختر پیغمبر است
خنده زنم کز حسد جان عدو سوخته
ریخته در نار بخل هر چه که اندوخته
عروس را از حیا چهره برافرخته
لباس داماد را دست خدا دوخته
عروس خواهد که چون قدم به منزل نهد
پیرهن خویش را هدیه به سائل دهد
خواجه ی لولاک را یار و برادر علی است
فاطمه را تا ابد همدم و همسر علی است
امیر بدر و احد فاتح خیبر علی است
خدیجه! داماد تو، ساقی کوثر علی است
قدر بدان این همه لطف خداداد را
خنده بر آر و ببوس بازوی داماد را
عروسی است و عروس دختر پیغمبر است
عروسی است و عروس آینه ی داور است
عروسی است و عروس فاطمه ی اطهر است
عروسی است و عروس
فدایی حیدر است
وجود او با علی عروج او تا علی است
هر نفسِ این عروس هزارها «یا علی» است
علی به تخت زفاف چقدر زیبا شده
با نفس فاطمه چو گل ز هم وا شده
دل ز خدا می برد بس که دل آرا شده
از این چه بهتر که او شوهر زهرا شده
آینه ی کبریاست طلعت نورانی اش
خواجه ی عالم زند بوسه به پیشانی اش
زراریِ فاطمه! ثنای مادر کنید
ثنای مادر کنید دعا به حیدر کنید
پاره ی دل هدیه بر، این زن و شوهر کنید
نثارشان جای گل سوره ی کوثر کنید
رسانده بر بام عرش ندای تکبیر را
کنار هم بنگرید کوثر تطهیر را
عاقد این هر دو زوج خالق حیّ مبین
حاصل این مهر و ماه ستارگان زمین
خادم این جشن نور حضرت روح الامین
خطابه ی عقدشان «تبارک» و یا و سین
ز چشم بد دور باد بهشت دیدارشان
دست خدا یارشان خدا نگهدارشان
آینه ی کبریا فاطمه و حیدرند
معلم انبیا فاطمه و حیدرند
مؤسس اوصیا فاطمه و حیدرند
امّ و اب اولیا فاطمه و حیدرند
بتول، کفو علی است علی است کفو بتول
سلامشان از خدا درودشان از رسول
نعمت بی انتها مبارکت یا علی
عنایت کبریا مبارکت یا علی
وصال خیرالنسا مبارکت یا علی
سیب بهشت خدا مبارکت یا علی
به مجلس جشن تو ای دو جهان خرمت
لاله ی ناقابلی است قصیده ی «میثمت»