خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
گر سه ساله بانوی عالم توئی
گر سه ساله بانوی عالم توئی
هم طراز عصمت مریم تویی
عشق از دامان تو آمد پدید
هر کجا رفتی به دنبالت دوید
آسمان طفلی بود بر راه تو
ماه مات چهره ی چون ماه تو
کودک اما دلبر ثاراللهی
در مسیر عشق با او همرهی
گر بود بر هر لبی نام حسین
گر فلک صیدی است در دام حسین
لیک او را نام تو روی لب است
روی تو بهرش چراغ هر شب است
داشت از بس آرزوی فاطمه
دید در روی تو روی فاطمه
تا حسین می کرد یاد مادرش
می کشیدت همچنان گل در برش
بوسه می زد بر رخ دلجوی تو
شانه می زد دست او گیسوی تو
ای که دادی کربلا را آبرو
جای تو گه بر سر دوش عمو
گاه جایت روی دست اکبر است
گاه هم بر روی دست مادر است
کربلای عشق را مادر تویی
بهترین همبازی اصغر تویی
دلبران کربلا را دلبری
قلب زینب را به آنی می بری
باده ی عشقت ز هر کس نابتر
کربلا با نام تو جذاب تر
گر چه عمرت گشت از سیلی تمام
کربلا را برده ای تا شهر شام
روی دوشت غم فراوان برده ای
کربلا را کنج ویران برده ای
گریه هایت شهر را بیدار کرد
کار را بر دشمنان دشوار کرد