خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
تو دل و دلدار عالمینی ، بی بی دلها ...
تو دل و دلدار عالمینی ، بی بی دلها نور دو عینی
دلبر باب الحوائج استی ، دختر ارباب من حسینی
عاشقی دردیه درمون نداره
هر کسی مثل تو داره بیاره
زندگی بی تو : عذابه عذابه عذابه
بی بی دعام کن : ثوابه ثوابه ثوابه
خوش آمدی عشق اربابم(3)
اومدن از آسمون ملائک ، واسه طواف صورت ماهت
می خونن آهنگ شور و شادی ، دسته به دسته بر سر راهت
گل بریزید با نور ستاره
که حسین بابا شده دوباره
چیکار کنم بی : قرارم قرارم قرارم
مستم و آروم : ندارم ندارم ندارم
خوش آمدی
عشق اربابم(3)
تو نگار فاطمی سرشتی ، گل گلواژه ی باغ بهشتی
هنوز توی این دنیا نبودم ، که منو یک دیوونه نوشتی
دختر ناز آقام حسینی
تو عصای دست زینبینی
عمو عباست کشته ی نازت
تا می کنی سر چادر نمازت
هر چی که دارم از کرم توست
شفای دردم تو حرم توست
حاجتم و تا : نگیرم نگیرم نگیرم
از درخونت : نمی رم نمی رم نمی رم
خوش آمدی عشق اربابم(3)
از کوچیکیم تو ماه محرم ، توی خونه ذکر روضه داریم
مادرم نذر کرده آخه هر سال ، سفره ی حضرت رقیه داریم
خدا می دونه که شیرین زبونه
عمه کوچولوی صاحب زمونه
ورد لب من لعن امیه است
دل دیوونم دست رقیه است
خدا رو قلبم: نوشته نوشته نوشته
زندگی با تو: بهشته بهشته بهشته
خوش آمدی عشق اربابم(3)