خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
امشب، امشب، بوی عطر یار آید
امشب، امشب، بوی عطر یار آید
ماهم، ماهم، در این شب تار آید
آفتاب نی، ماه ویرانه
آمدی پیشم، چه غریبانه
بابا، بابا، جانم شود فدایت
بگذار، بگذار، گریه کنم برایت
از لب خشکت، بوسه می گیرم
با تو می آیم، بی تو می میرم
دیشب، دیشب، شب تا سحر نخفتم
تا صبح، تا صبح، یا ابتا می گفتم
هر کجا نامت، بر زبان بردم
تازیانه از ، قاتلت خوردم
عمه، عمه، از من دفع خطر کرد
خود را، خود را، از بهر من سپر کرد
با همه داغم، به همه دردم
برای عمه، گریه می کردم
یاسم، یاسم، نیلوفری گردیده
سیلی، سیلی، ناز مرا کشیده
امشب ای بابا، تو بکش نازم
تا که من هم، جان در رهت بازم
اشکم، اشکم، وقف لب عطشانت
گوشم، گوشم، به نغمه
ی قرآنت
اشک گلگون و، خون پیشانی
از تو ویرانه، شد چراغانی