خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
یک سبد ماه و ستاره ، از تو آسمون می باره
یک سبد ماه و ستاره ، از تو آسمون می باره
عاشقا مژده که اومد ، اونیکه همتا نداره
شام غصه ها سحر
شد ، گلی زیبا جلوه گر شد
نوکرا مژده که ارباب ، یه بار دیگه پدر شد
به شام غصه ها دوباره سر زد سپیده
مژده بدید که میلاد رقیه رسیده
اومده ز پشت ابرا ، مه زیبا و دل آرا
گل بریزید سر راهش ، اومده دوباره زهرا
شده باز دلا بهاری ، اشک شوق تو چشما جاری
کف بزن براش اگر که ، مهرشو به سینه داری
به شام غصه ها دوباره سر زد سپیده
مژده بدید که میلاد رقیه رسیده
اومده عطر گل یاس ، نو بهار عشق و احساس
قبله ی حاجات دلها ، اومده هستی عباس
اومده قبله ی حاجات ، اومده باب زیارات
مژده مژده اهل عالم ، اومده عمه ی سادات
همیشه گفتم و میگم که لعنت بر امیه
ششدانگ قلبم رو زدم به نام رقیه