خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
مهر و مه را برده اند وماه پاره مانده است
مهر و مه را برده اند و ماه پاره مانده است
آسمان در حسرت این یک ستاره مانده است
هر چه کردم در خرابه تا سحر خوابم نبرد
شیرخواره بر زمین بی گاهواره مانده است
ای که داری هدیه بهر دختر خود می بری
چند تار گیسویم در گوشواره مانده است
گر چه از گیسوی من در شعله ها چیزی نماند
بر تن من یک لباس پاره پاره مانده است
این لعینان گوش را با گوشواره می برند