خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اصغر(ع)
ایکه شرافت دو عالم ز توست
ایکه شرافت دو عالم ز توست
لطافت بهار و شبنم ز توست
طفیل هستی تو هستی بود
عشق به تو خدا پرستی بود
آینه ی حسین سیمای تو
جان به فدای تو و بابای تو
جان حسین و هستی ربابی
تو شمع بزم آل بوترابی
تو آبروی مکه و منایی
تو روحبخش زمزم و صفایی
ستون خیمه ی وفا نام تو
عمر تو ناکامتر از کام تو
ای گل نشکفته ی باغ ولا
غنچه ی پرپر شده کربلا
فهم من و درک مقامت کجا؟
درک من و فهم قیامت کجا؟
تو خود بگو منزلت خویشتن
وصف کمال تو کجا وسع من
بگو که هستی از گل باغ عشق؟
گلی تو یا که بلبل باغ عشق؟
منم که زد بوسه فلک به مهدم
معنی وعده ی وفا به عهدم
منم که خورشید بود بنده ام
ماه
بود بنده ی شرمنده ام
منم که آفاق به دستم بود
چرخ به یک اشاره مستم بود
خاک رهم عزّت گردون بود
قماط من قبله ی مجنون بود
عشق بود طفل دبستان من
مهر بود بنده ی فرمان من
پور حسین بن علی اصغرم
به عاشقی از همه عاشقترم
حاجی ششماهه ی اهل بیتم
لنگ ندارد بخدا کمیتم
منم به آسمان عترت شهاب
منم نخورده آب دادم گلاب
چو گلفروشم به سر دست برد
مشتری آمد و سر دست برد
خنده میان گریه کار من است
سینه شه فقط مزار من است
فاش نشد برایم این مسأله
ز چیست جنگ اصغر و حرمله؟