خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اکبر(ع)
گفتی لب تشنه ام امّا می دونم لبات فراته
گفتی لب تشنه ام امّا می دونم لبات فراته
تشنگی ات بهانه ای خوب برا بوسه از لباته
شرحه شرحه ارباً اربا پاره پاره چون دل من
اولین باره عزیزم خوابیدی مقابل من
تو شدی شبیه مادر مثل زخم نو شدم من
عصای پیری بابا سر جسمت هو شدم من
الهی هیچ کسی اینجور داغ بچه شو نبینه
الهی نیاد کنار بدن گلش بشینه
جلو چشم باغبونش گُل و از ریشه کشیدند
جلوی چشمای یعقوب گُرگا یوسف و دریدند
خدا من موندم و جسمی که برام خیلی عزیزه
همه ی ترسم از اینه که تنش به هم بریزه
با یه حسرتی کنار گل پرپرم می شینم
با یه زحمتی تنش رو میون عبا می چینم