خاندان عصمت (ع) › حضرت قاسم(ع)
نقابی زن به رخسارش که حسن او نهان گردد
نقابی زن به رخسارش که حسن او نهان گردد
و الّا شرمگین از روی او تیر و کمان گردد
الا ای خواهرم زینب خُرامان رفتنش بنگر
ببین دور سر قاسم تمام آسمان گردد
دعایی می کنم از دل بیا زینب تو آمین گو
که قلب نجمه هم از این دعایم شادمان گردد
الهی این کبوتر را به خیمه زود برگردان
مبادا پرپر این گل پیش چشم باغبان گردد
تمام هستی من بعد اکبر قاسمم بوده
که بعد از آن وفا پیشه مرا آرام جان گردد
از آن ترسم که مویش را عدو در چنگ خود گیرد
تمام پیکرش از تیر و نیزه خونفشان گردد