خاندان عصمت (ع) › حضرت معصومه(س)
ای دختر هفت حجت داور
ای دختر هفت حجت داور
ای بضعه ی پاک موسی جعفر
معصومه ی پاک هفتمین معصوم
آیینه ی حسن هشتمین منظر
در قدر و جلال ، حضرت زهرا
در فهم و کمال ، زینب دیگر
هم شخص تو نه سپهر را بانو
هم نور تو کائنات را رهبر
صحنین تو چون صفا صفای جان
قبر تو چو کعبه خلق را در بر
تنهایی و عرش، فرش را بانو
در خاکی و هفت چرخ را محور
در محضر باب تو حضور تو
چون فاطمه در کنار پیغمبر
در سیر جلال تو از آن ترسم
جبریل کمال را بسوزد پر
قم از تو مدینه الرسول دل
صحنین تو بیت خالق اکبر
بر چشم ملک سزد گذارد پا
هر کس که نهد بر آستانت سر
توحید
گرفته از دعایت جان
قرآن به ثنات یافته زیور
ما را نرسد ثنای تو گفتن
ای شخص تو را خدا ثنا گستر
باید که ائمه ی هدی ریزند
از دُرج دهن به مدحتت گوهر
عیسی به رواق تو زند بوسه
مریم به حریم توست رو آور
بعد از زهرا و عمه ات زینب
مادر نآورده اینچنین دختر
معصومه ی هفت کبریا عصمت
آیینه ی چارده خدا منظر
هم زائر تو است زائر زهرا
هم تربت توست تربت مادر
با ا... قسم عبادت کونین
بی مهر تو آتش است و خاکستر
ای شمسه ی هفت آسمان عصمت
وی شمس شموس را بهین خواهر
ای فاطمه ای ملیکه ی سوم
ای بانوی خلف اول و آخر
در خُلق تو خوی زینب و زهرا
در خوی تو خُلق احمد و حیدر
ما سائل و تو کریمه ی عترت
ما عاصی و تو شفیعه ی محشر
لب تشنه مباد آنکه روز حشر
از کوثر فیض تو زند ساغر
گیرم ز گناه کردم آماده
بر خویش دو صد جحیم از آذر
با مهر توأم برند در دوزخ؟
با ا... قسم نمی کنم باور
ای کوثر کوثر رسول ا...
وی تشنه ی کام دوستت کوثر
مردان وجود را تویی خاتون
زنهای بهشت را تویی سرور
با نور توأند مؤمنان مؤمن
وز بغض توأند کافران کافر
ما را مکن از شفاعتت محروم
ای در صف حشر خلق را یاور
مهر تو درون سینه ی «میثم»
پیوسته چو جان پاک در پیکر
از فیض شماست باغ او را گل
وز مدح شماست نخل او را بر