یاران › حر بن یزید ریاحی(ره)
مگر لطف تو دستم را بگیرد
مگر لطف تو دستم را بگیرد
و گرنه حرت ازخجلت بمیرد
امام مهربانم ، بقربان تو جانم
نفس تنگ است و دارم شوق پرواز
دوباره زندگی را کردم آغاز
پناهم ده که سویت آمدم باز
امام مهربانم ، بقربان تو جانم
چو شمع از خجلت روی تو آبم
ز شرم دیدنت در اضطرابم
یقین دارم که می گوئی جوابم
امام مهربانم ، بقربان تو جانم
دو روز عمر خود را باختم من
ترا آخر چرا نشناختم من؟
کنون از توبه عذری ساختم من
امام مهربانم ، بقربان تو جانم
پشیمانم از این حرمت شکستن
من افکندم ترا در دست دشمن
اگر دستم نگیری وای بر من
امام مهربانم ، بقربان تو جانم
خطا کاری چو من افتد بپایت
بده اذنم که تا گردم فدایت
بخون غلطم به خاک کربلایت
امام مهربانم ، بقربان تو جانم