یاران › حر بن یزید ریاحی(ره)
الا ای شهریار ملک جانها
الا ای شهریار ملک جانها
که داری از عطوفت بس نشانها
امید نا امیدان جهانی
توان سینه های ناتوانی
کرم فرما دلم را امتحان کن
مرا خاک ره این کاروان کن
تو خورشیدی و من مشتاق نورم
عطا کن ای شها فیض حضورم
مرا بر جرعه نوشان واصلم کن
نیم قابل حبیبا قابلم کن
دلم را با دلت پیوند دادی
جوابم را به یک لبخند دادی
سراپایم سیاهی در سیاهی
دلم را منجلی کن با نگاهی
مرانم ورنه می راند خدایم
بهشت من ز آتش کن جدایم
گنهکارم ولی امید دارم
گره بگشا گره بگشا ز کارم
محال است ای صفای
گلشن از تو
تو از من رو برگردانی من از تو
مگر من کمترم از خاک صحرا
قدم بر دیده ام نه پور زهرا
اگر حرم اسیرم بر در تو
اسیر تار زلف اکبر تو