یاران › مسلم بن عقیل(ع)
می گویمت با سینه ای صد چاک از عشق
می گویمت با سینه ای صد چاک از عشق
شهر از برای پیشوازت پر خروش است
بازار نعل اسب اینجا داغ داغ است
تیغ و سنان در کوفه خیلی پر فروش است
از نیمه ره برگرد کوفه جای تو نیست
اینان قسم خورده به خونت تشنه هستند
آقا نمی دانی سر چشم ابوالفضل
با حرمله دیدم نشسته شرط بستند
اینان که روی بام خانه سنگ بردند
چون خار در چشمند پس کی؟ اهل دردند
آقا بجان خواهرت برگرد کاین جا
بهر تصدق نان و خرما جمع کردند
اینجا همه با تو خیال جنگ دارند
گشته دلم از غربت تو پاره پاره
می داد نامردی به دختر بچه خود
با خنده ای مرموز قول گوشواره