یاران › مسلم بن عقیل(ع)
اسیر و خسته و بی غمگسارم
اسیر و خسته و بی غمگسارم
در این شهر بلا جایی ندارم
همانهایی که دستم را فشردند
نمایند عاقبت آویز دارم
چه باک از من اگر که سر ببرّند
چه غم برگ و برم یکسر ببرّند
ولی از این سفر صرف نظر کن
که می ترسم سر اکبر ببرّند
میا کوفه که می ترسم به صحرا
ز پیکر دست آب آور ببرّند
میا که اصغرت شیرین زبان است
به دست حرمله تیر و کمان است
میا تا خواهرت مضطر نگردد
به دنبال تن بی سر نگردد
میا که زینب در خاک مقتل
پی انگشت و انگشتر نگردد