یاران › مسلم بن عقیل(ع)
پریشانم پریشانم ، در کوچه ها سر گردانم
پریشانم پریشانم ، در کوچه ها سر گردانم
گاهی مهمان بر سر بازار است
گاهی سرم بر در و دیوار است
ریزد از چشمم اشک تنهایی
مهمان کوفه شد تماشایی
دلم را مسوزان ، میا ای حسین جان
شب تا سحر من نخفتم ، میان هر کوچه گفتم
من که همچون لاله ی صحرایم
من عاشق یوسف زهرایم
قبله ام باشد ماه روی تو
امشب آید از مکه بوی تو
دلم را مسوزان ، میا ای حسین جان
بجان زهرا مادرت ، همره
میاور اصغرت
اینجا حرف از کودک و گهواره است
اینجا سخن از گلوی پاره است
با چشمم دیدم من دلداده
تیر سه شعبه شده آماده
دلم را مسوزان ، میا ای حسین جان
با لب پر خون ای امام ، من می کنم بر تو سلام
یابن الزهرا بی تو دلم تنگ است
کوفه پر از حیله و نیرنگ است
دل من را با طعنه بشکستند
دو دستم را با ریسمان بستند
دلم را مسوزان ، میا ای حسین جان