پندیات
به عالم هر کسی را پر شود پیمانه می میرد
به عالم هر کسی را پر شود پیمانه می میرد
یکی در کوه و صحرا، و آن دگر در خانه می میرد
یکی چون شمع عمری در پی روشنگری سوزد
یکی بهر فداکاری چنان پروانه می میرد
یکی در ناز و نعمت، مرگ می گیرد گریبانش
یکی دور از وطن در گوشه ای بیگانه می میرد
یکی عالم یکی جاهل یکی عارف یکی عامی
یکی صائم یکی قائم یکی فرزانه می میرد
یکی چون مسلم و هانی شهید راه حق گردد
یکی بدنام هم چون زاده ی مرجانه می میرد
یکی گردد شهید جاودان چون زاده ی زهرا
یکی همچون یزید ظالم دیوانه می میرد
خوشا آنکس که تسلیم ستمکاران نمی گردد
شرافتمند و عالی رتبه و مردانه می میرد