عبادات › مناجاتی
فعل مرا دیدی ولی چیزی نگفتی
فعل مرا دیدی ولی چیزی نگفتی
بنده همان بنده ، خدا مثل همیشه
از ما توسل از تو لطف و دستگیری
آقا همان آقا ، گدا مثل همیشه
ممنون از اینکه دست ما را رد نکردی
مثل همیشه باز هم ستار بودی
چه خوب شد در معصیت مرگم نیامد
ممنون از اینکه باز با ما یار بودی
با این گناهانی که من انجام دادم
باور نمی کردم که دستم را بگیری
تو آنقدر لطف و کرامت پیشه ای که
روزی هزاران بار توبه می پذیری
جا مانده بودم تو مرا اینجا رساندی
من خواب بودم تو مرا بیدار کردی
وقتی سحرهای مناجاتت نبودم
آنشب بجای من تو استغفار کردی
آنقدر خوبی مرا گفتی به مردم
آنقدر که حتی خودم هم باورم شد
آه ای کرامت پیشه دیدی آخر کار
این مهربانیهای تو درد سرم شد
هر چند از دست خودم دلگیرم اما
احساس دلتنگی در این شبها نکردم
سوگند بر سجاده ی بی بی رقیه
من مهربانتر از خودت پیدا نکردم
در را به روی ما گنهکاران نبندید
ما هم دلی داریم گر چه روسیاهیم
گفتند اینجا بار عصیان می پذیرند
دیدیم بیش از عالمی غرق گناهیم