عبادات › مناجاتی
امشب من و تو خلوت، کردیم به تنهایی
امشب من و تو خلوت، کردیم به تنهایی
تو با من و من با تو ای بنده ی هرجایی
من خالق بخشنده، تو بنده ی شرمنده
من با یَمِ احسان، تو، با دیده ی دریایی
یک عمر گنه کردی، پرونده سیه کردی
من آبرویَت دادم، با آن همه رسوایی
تو همدم بیگانه، من با تو به هر خانه
پیوسته تو را خواندم، تا باز برم آیی
گم گشته ی کوی من، باز آی به سوی من
ما را ز چه گم کردی با آن همه زیبایی؟
از تو همه نالیدن، از من همه بخشیدن
اشک تو و عفو من، گشتند تماشایی
من یار شفیق استم، من با تو رفیق استم
من از تو ربودم دل، در عین دل آرایی
تا هم سخنم باشی، من بر تو زبان دادم
تا روی مرا بینی، دادم به تو بینایی
من با همگان گفتم، آرند به تو سجده
من بین ملایک هم، دادم به تو آقایی
یک عمر گنه کردی، یک لحظه کنم عفوت
برخیز و بر آر از دل، یک ناله ی زهرایی
«میثم» به کجا رفتی؟ از درگه ما رفتی؟!
هر چند خطا رفتی، برگرد، تو از مایی