چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › شهادت
سینه زندان، غم عالم شده زندانی من
سینه زندان، غم عالم شده زندانی من
داغ دل را همه خواندند به پیشانی من
خانه بی فاطمه، من خانه نشین، حجره خموش
در و دیوار دهد شرح پریشانی من
آه دنیا بزن از سوز جگر ناله، بگو
که علی- فاتح خیبر- شده زندانی من
فاطمه گشت فدایی من و من ماندم
وای بر من که مرا کشت گرانجانی من
اولین یارِ ولایت پسرم محسن بود
او که شد پیشتر از فاطمه، قربانی من
ای شب تار مرا مهر رخت روز! ببین
روزِ روشن شده بی تو، شبِ ظلمانی من
به جز از سینه ی مجروح و رخِ نیلیِ تو
کس ندارد خبر از غصه ی پنهانی من
کاش هر خشت از این خانه زبانی می شد
تا دهد شرح غم بی سر و سامانی من
میزبان دو جهانم من و آیند مدام
بی
تو هر لحظه غمِ تازه به مهمانی من
اشک من دسته گلِ تربتِ گمگشته ی توست
نظم «میثم» شده توصیفِ گل افشانی من