خاندان عصمت (ع) › حضرت حمزه(ع)
ای آن که داغ تو به دل ما نشسته است
ای آن که داغ تو به دل ما نشسته است
چون لاله داغ دارد و تنها نشسته است
گل گر دمیده بر سر مژگان چشم ما
خار غمت به پای دل ما نشسته است
زینت گرفت چهره ز اشک عزای تو
چون شبنمی که بر روی گلها نشسته است
از داغ جانگداز تو یا حمزه الرسول
گرد ملال بر رخ زهرا نشسته است
چون قبر توست مأمن دلهای بی پناه
زهرا برای گریه در آنجا نشسته است
تا دید مصطفی بدنت را به خاک گفت
تیر غمی به قلبم از اعدا نشسته است
گر غرق ماتم است زمین مثل آسمان
در ماتم تو خواجه اسرا نشسته است
شام عزای توست «وفائی» اگر چو شمع
آتش گرفته، سوخته، از پا نشسته است