خاندان عصمت (ع) › حضرت ابوالفضل(ع)
ترانه ی دل زارم مدد ابوفاضل
ترانه ی دل زارم مدد ابوفاضل
بود همیشه شعارم مدد ابوفاضل
ز بند بند وجودم چنین نوا آید
تمام دار و ندارم مدد ابوفاضل
به من هم از عطش خود حواله کن قدری
بلا بریز خمارم مدد ابوفاضل
دخیل بسته ام امشب به چشم خون جوشت
گره
فتاده بکارم مدد ابوفاضل
خدا توان به تو داده که هر کجا باشی
بیا شبی به کنارم مدد ابوفاضل
حکایت سر پاک تو و عمود کین
گرفته صبر و قرارم مدد ابوفاضل
حسین بی کسیش را پس از تو دید و بگفت:
امیر یکه سوارم مدد ابوفاضل
وصیت من مجنون همین بود یاران
که حک شود به مزارم مدد ابوفاضل
ز قید آبروی خود گدشتم و رفتم
شدم به عشق تو رسوا مدد ابوفاضل
به روی مشک تو ساقی نوشته حق اینسان
کسی ندیده که سقا شود فدا عطشان
نگار خوش قد و بالا مه بنی هاشم
فدای نام تو آقا مه بنی هاشم
چه هستی ای همه خوبی چه کرده ای که شده
اسیر عشق تو زهرا مه بنی هاشم
دخیل پنجره های ضریح تو مهدی
به سوز دل کند آوا مه بنی هاشم
به سر در حرم خیمه ی اباصالح
نوشته این کلمه یا مه بنی هاشم
بریده دست شدی تا همه به سوی تو
برند دست تمنا مه بنی هاشم
بگیر دست مرا هم به روز وانفسا
امید خلق به فردا مه بنی هاشم
به صحنه ی دل من از محبتت جانا
قیامتی شده بر پا مه بنی هاشم
شکوه نام تو از بس ستودنی باشد
فقط ترانه ی عشقت سرودنی باشد