خاندان عصمت (ع) › حضرت زینب(س)
من و تو ای گل زهرا
من و تو ای گل زهرا هر دو اومدیم به دنیا
ولی تو پر زدی و من موندم اینجا تک و تنها
ما قرار گذاشته بودیم که با هم باشیم همیشه
خدا میدونه که زینب جدا از حسین نمی شه
آخه ای داداش جونم من چه جوری طاقت بیارم
برم و تنت رو بی سر توی قتلگاه بذارم
میون خونای مقتل می اومد بوی گل یاس
یه طرف سر تو بود و یه طرف دستای عباس
تا غروب شد و غریبی شب اومد وقت نمازم
خم شدم تا حنجر تو ببوسم ای گل نازم
سربلند کردم و دیدم تو یه حال غصه ناکی
پیرهنت رو هی می بوسه یکی با چادر خاکی
حالا اون پیرهنو من میذارم به روی سینه
یه دلم تو کربلایه یه دلم توی مدینه