خاندان عصمت (ع) › حضرت زینب(س)
به روح نستوه تو زینب سلام
به روح نستوه تو زینب سلام
به صبر چون کوه تو زینب سلام
سلام بر تو ، تو که آواره ای
زائر دلخون تنی پاره ای
سلام بر تو ، تو که با اشک و آه
نموده ای گلایه از قتلگاه
به موج خون با غم بی حد خود
نموده رو به جانب جد خود
که ای رسول فلک آمیخته
خون حسینت به زمین ریخته
زینت آغوش تو صد چاک شد
حسین تو کشته و بر خاک شد
غرقه بخون خون خدا گشته است
رأس حسین تو جدا گشته است
کبوتران حرمت خسته اند
دست نوامیس تو را بسته اند
باغ ترا ز بیخ و بن چیده اند
به اشک دختر تو خندیده اند
بر بدن خون خدا یا رسول
جای لبت نیست بجا یا رسول
جسم حسینت هدف تیر شد
جای لبت طعمه ی شمشیر شد
گفت: ایا یوسف زهرا تویی
آنکه من گم کرده ام آیا تویی
چرا عمامه بر سر نداری
چرا انگشت و انگشتر نداری