خاندان عصمت (ع) › حضرت زینب(س)
برادر بقربان زخم سرت
برادر بقربان زخم سرت
فدای سر پر ز خاکسترت
مه من بزن خنده با اخترت
کلامی سخن گو تو با دخترت
ببین مرد و زن جشن بر پا کنند
که ناموس حق را تماشا کنند
به گلهای تو رنگ نیلی زدند
به طفلان ناز تو سیلی زدند
اگر هست یادت زعهد بلا
ز شهر مدینه وز آن ماجرا
از آنروزهایی که دل مرده بود
ز
روزیکه مادرکتک خورده بود
شبی را که او گفت احیا کنیم
برای دعا دست بالا کنیم
همان جمله را گویم و جان او
تو از روی نی نیز آمین بگو
که یارب شود ختم افغان من
الهی بگیرد اجل جان من