خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
خوش آمدی در ویرانه ام ...
خوش آمدی در ویرانه ام ، تو شمعی و من پروانه ام
ای میهمانم ، بهتر ز جانم ، بیا و بنشین به دامنم
من دخترم نازم را بخر ، امشب مرا با خودت ببر
ماه منیرم ، من طفل پیرم ، از دامن تو جدا منم
از بسکه خوردم من تازیانه نباشدم در زانو رمق
منعم مکن گر در این دل شب نشسته آیم سوی طبق
بگو گناهت مگر چه بود ، چرا شده لبهایت کبود
مگر پدر جان ، خواندی تو قرآن ، پاسخ
بگو بر سئوال من
به من بگو پیکرت کجاست ، انگشت و انگشترت کجاست
در پیچ و تابم ، بگو جوابم ، ای ماه ابرو هلال من
ببین پدر جان مانند پیران نمانده بر پیکرم توان
سر بریده ، بگو که دیده سه ساله طفلی شود کمان
می میرم امشب ای هست من ، شد عمه راحت از دست من
در ناله هستم ، سه ساله هستم ، بسوزم همچون شمع سحر
رسیده صبح من را وصال ، ای عمه جان کن مرا حلال
ای همنوایم ، بودی عصایم ، خدا نگهدار ای همسفر