خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
می چکد خون دل از آه من
می چکد خون دل از آه من
این طبق شد زیارتگاه من
شام هجرانم سر آمد ، میهمانم با سر آمد
عمه جان زینب کجایی ، ماه من از در ، در آمد
یا ابتاه ، ببر مرا
مانده در سینه ام کوه دردی
کرده ام با عمه کوچه گردی
هر کجا اشکم بدیدند
، سوی طفلت می دویدند
جملگی با تازیانه ، ناز من را می خریدند
یا ابتاه ، ببر مرا
شد پریشان موی خم در خمم
رو به پایان آمد عمر کمم
ای تمام بود و هستم ، در غمت از پا نشستم
گر پریشان مانده مویم ، شانه می افتد ز دستم
یا ابتاه ، ببر مرا