خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
همه همه دل شکسته ایم ...
همه همه دل شکسته ایم ، بسان مجنون خسته ایم
کنار سفره ی سه ساله دختر حسین فاطمه نشسته ایم
این دل دیوونه ، می گیره بهونه ، تا ابد می خونه ، از خانوم
تا چشاش وا می شه ، به که غوغا می شه ، موج دریا می شه ، نا آروم
سینه ریزش همه الماسه
گُلِ سرش از گل یاسه
نگاهش از توی گهواره
به چشای عموش عباسه
اون که پهلوونه ، ماه آسمونه ، تو گوشش می خونه ، صد آیه
گل عذار منی ، افتخار منی ، ذوالفقار منی ، رقیه