خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
یه عالمه گل یه سبد ستاره
یه عالمه گل یه سبد ستاره
از دستای ارباب ما می باره
به یمن قدمهای یاس حسین
خدا داره سنگ تموم می ذاره
کسی اومده که بهشت منه ، محبت اون خاک و خشت منه
اگر چه بدم ولی نوکرشم ، گدایی اون سرنوشت منه
ای گل ارباب حسین رقیه رقیه (4)
از عالم بالا خبر می رسه
به شما غم ما سحر می رسه
رو دستای زینب داره می خنده
درخت ولا به ثمر می رسه
تو عرش خدا پیچیده زمزمه ، وسه دیدنش صف کشیدن همه
به عباس و اکبر و قاسم بگید ، اگه ندیدید همینه فاطمه
ای گل ارباب حسین رقیه رقیه (4)
وا... گدای در خونتم
یه عمریه مهمون میخونتم
تمامی بود و نبود منی
دیگه چی بگم آخه دیوونتم
ببین دل من به هوات می پره ، نگاه تو از همه دل می بره
نه تنها فقط پدر و عمّه ات ، که ناز تو شخص خدا می خره
ای گل ارباب حسین رقیه رقیه (4)
زمین و زمون همگی خاک پاش ، دل عاشقا سرمست نگاش
می دونم آخر می کشه همه رو ، مث عمو عباس با اون ابرواش
رقیه تموم وجود منه ، محبت اون همه هست منه
وضو بگیرید بی وضو نمی شه ، به قنداقه اش کسی دست بزنه
ای گل ارباب حسین رقیه رقیه (4)