خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
من سینه خسته بابا از پا نشسته بابا
من سینه خسته بابا از پا نشسته بابا
چون جوجه ی کوچولو بالم شکسته بابا
بخدا نفسم داره می گیره
سه ساله غنچه ی تو داره می میره
یا ابتا یا حسین(3)
ای بابای خوب من بنگر اشک دختر تو
سرتا پا هستی من به فدای این سر تو
بشکند دستی که با سنگ زده بر پیشانی تو
چه کسی کرده یتیمم کی بریده حنجر تو؟
جز نیمه جان ندارم، تاب فغان ندارم
خواهم بگیرمت تنگ، اما توان ندارم
بخدا نفسم داره می گیره
سه ساله دختر تو داره می میره
یا ابتا یا حسین(3)
ای بابا ببین شده کنج ویرانه منزل من
اشکم نُقل مجلس و سر تو شمع محفل من
چه بگویم چه دیده ام یا چه رنجی کشیده ام
تو که رفتی غیر خدا عمه می داند و دل من
بنگر قد خمیده، جانم به لب رسیده
ماه رخم کبود و، موی سرم سپیده
بخدا نفسم داره می گیره
سه ساله دختر تو داره می میره
یا ابتا یا حسین(3)