خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اصغر(ع)
ای که گرفتی به دوش بار غم و بار عشق
ای که گرفتی به دوش بار غم و بار عشق
باز بیا سر کنیم قصه ی گلزار
عشق
قصه شنیدم که دوش تشنه لب گلفروش
برد گل سبزپوش هدیه به بازار عشق
گل غم نا گفته داشت چشم بخون خفته داشت
خاطر آشفته داشت از غم سالار عشق
عشوه کنان ناز کرد وا شدن آغاز کرد
خنده زد و باز کرد دیده به دیدار عشق
گر چه زمان دیر بود تشنه لب شیر بود
منتظر تیر بود یار وفادار عشق
تا هدف تیر شد چرخ ز غم پیر شد
عرش زمینگیر شد ای عجب از کار عشق
نسترن دلنواز رفت چو در خواب ناز
زمزمه می کرد باز قافله سالار عشق
این گل باغ خداست از چمن کربلاست
خوابگه او کجاست سینه ی سردار عشق
غنچه ی خاموش من یار کفن پوش من
زینت آغوش من یار من و یار عشق
کودک من لای لای از غم تو وای وای
گریه کند های های دیده ی خونبار عشق