خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اکبر(ع)
نشاط انگیز و ماتم زایی ای عشق
نشاط انگیز و ماتم زایی ای عشق
عجب رسوا کن و رسوایی ای عشق
اگر دستت به کامی جرعه ریزد
بیفتد ، مست گردد بر نخیزد
ز تو در چشم دیوی حور گردد
سیاهی در نظر ها نور گردد
تو لیلی را به شهرت طاق کردی
به خوبی شهره ی آفاق کردی
تو مجنون را به شهر افسانه کردی
ز هجر دلبرش دیوانه کردی
تو او را ناله و اندوه دادی
ز محنت سر به دشت و کوه دادی
چه دلهایی ز تو دریای خون شد
چه سرها از تو صحرای جنون شد
به دل از عشق صدها شور وشین است
امیر عاشقان مولا حسین است
حسین فاطمه یعنی گل عشق
علی اکبر او بلبل عشق