خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اکبر(ع)
علی نور بصرم ، علی خورشید حرم
علی نور بصرم ، علی خورشید حرم
چگونه نعش ترا بابا به سوی خیمه برم
صبر کن ای نور دیده ای ز دنیا دل بریده
در پی ات پای برهنه پدر پیرت دویده
می بری تو دل بابا
ای جوان قد کشیده
گوئیا با رفتن تو مرگ بابایت رسیده
مثل تو شبیه زهرا تا حالا هیچ کس ندیده
همچو زهرا مادر من نیزه پهلوتو دریده
اربا اربا پیکر تو زخم جسمت بی شماره
شد پراکنده تن تو ای کتاب پاره پاره
علی نور بصرم ، علی خورشید حرم
چگونه نعش ترا بابا به سوی خیمه برم
بین ماندن یا که مردن می زنم من استخاره
جز که با داغت بسازم من ندارم راه چاره
با تو زندگی قشنگه بعد تو بر این جهان اُف
چی آوردن بر سر تو این همه گرگ و یه یوسف
ای بهشت بی قرینه نعش تو روی زمینه
ای غمت ای علی جانم سینه زنت شد سکینه
بالای سرت نشستم نه نشستم که شکستم
موقعی که جان میدادی من خودم چشماتو بستم
تویی آرامش من ، تمام خواهش من
زده داغ تو علی بابا به هم آسایش من
تو صاحب کرمی ، اذان گوی حرمی
بپا خیز و به بر چشمم بزن بابا قدمی