خاندان عصمت (ع) › حضرت قاسم(ع)
ای عمو پاره پاره شد بدنم
ای عمو پاره پاره شد بدنم
زرهم گشته زخم های تنم
منم آن یوسفی که گردیده
بدنم پاره تر ز پیرهنم
سیزده سال آرزو دارم
روی دست تو دست و پا بزنم
از دم تیغ دوست خوردم آب
که عسل جاری است از دهنم
عاشقم عاشقم عمو بگذار
اسب ها پا نهند بر بدنم
بس که خشکیده از عطش دهنم
نیست یارای گفتنِ سخنم
آرزوی من از ازل این بود
که شود زخم و خاک و خون، کفنم
پدری کن بر این یتیم عمو
من عزیز برادرت حسنم
شهد احلی من العسل خوردم
به! چه زیباست دست و پا زدنم!
«میثم» از سوز دل بسوز به من
من گل برگ برگ در چمنم