خاندان عصمت (ع) › حضرت قاسم(ع)
در راه تو دلم زد خنده بر اجل
در راه تو دلم زد خنده بر اجل
مرگی چنین بود احلی من العسل
شد زمان، رفتن من، می رود جان، از تن من
عمو حسین(4)
در بین خاک و خون دارم به تن نشان
از نعل مرکب و شمشیر دشمنان
یاس جسمم، گشته گلگون، افتاده ام، در موج خون
عمو حسین(4)
این سو تو خیره ای با گریه سوی من
آن سو زند پدر خنده به روی من
می روم من، سوی بابا، سرمستم از، بوی زهرا
عمو حسین(4)