خاندان عصمت (ع) › حضرت معصومه(س)
ای کوثر کوثر محمد
ای کوثر کوثر محمد
ای دختر دختر محمد
معصومه ی دودمان عصمت
روح ادب و روان عصمت
سر تا قدمت همه معانی
مانند کتاب آسمانی
پاکی ز تو اعتبار دارد
عصمت به تو افتخار دارد
قم، مکه تو مسجد الحرامش
خورشید، ستاره ای به بامش
مهر تو به حشر دست آویز
فیضیه ز فیض توست لبریز
ای مصحف دامن ائمه
ای پاره ای از تن ائمه
یک نخله ز هفت قله ی طور
یک فاطمه از دو فاطمه نور
صحن تو پناه خلق عالم
ایوان طلات قلب مریم
مهر تو به سینه داغ خورشید
شمع حرمت چراغ خورشید
روی تو گل بهار زهراست
قبر تو همان مزار زهراست
مهر تو چو جان درون سینه است
زوّار تو زائر مدینه است
جود و کرم ائمه داری
جا در حرم ائمه داری
ای زینب دوم ولایت
ثاراللهیان همه فدایت
ای آل رسول را کریمه
معصومه، محدثه، علیمه
ایران حرم مطهر توست
مرهون تو و برادر توست
چون باب تو بود طفل نوزاد
صادق ز ولادتت خبر داد
پیش از شب دل فروز میلاد
از آمدنت به قم خبر داد
بر زائرت
ای فرشته حاجب
در حشر بود بهشت واجب
ذکر تو چراغ محفل ماست
قبر تو مدینه ی دل ماست
یک کعبه بود به دیده ی ما
قبر تو و زینبین و زهرا
قم شد حرم محمد و آل
کردی تو در آن نزول اجلال
بر دوش خود آن فقیه کامل
می برد تو را زمام محمل
در نزد تو ای بزرگ بانو
پیران خرد زدند زانو
بستند همه لب از تکلّم
کردند به محضرت تعلّم
افسوس که بعد هیفده شب
جانت ز اِلَم رسید بر لب
تو فاطمه ، شهر قم مدینه
داغت شرری درون سینه
در سوگ تو چشم مردم قم
بر دامن خاک ریخت انجم
هر گام هزار بار مردند
تابوت تو را به دوش بردند
هر چند که شد مکان به خاکت
شب دفن نگشت جسم پاکت
شد بسته دو چشم اشکبارت
سیلی نزدند بر عذارت
پوشیده ز خاک شد روی تو
دیگر نشکست پهلوی تو
بگذار کنم به چشم خونبار
این بیت از آن قصیده تکرار
آن قبر که در میدنه شد گم
پیدا شده در مدینه ی قم