یاران › حر بن یزید ریاحی(ره)
الا غارتگر دل ای بهشتم
الا غارتگر دل ای بهشتم
که می باشد بدستت سرنوشتم
حسین بن علی ای چاره ی من
پناه این دل آواره من
کمند عشق پاکت بست دستم
شراب جام چشمت کرد مستم
به غارت برده ای دین و دلم را
جلا دادی دل ناقابلم را
ز احسان تو نا آگاه بودم
اگر بستم رهت گمراه بودم
مرا در سایه ی خود آشیان ده
بدی را بین خوبانت مکان ده
مرا در آسمانت کوکبم کن
مرا خاک قدوم زینبم کن
اگر چه روز روز جنگ باشد
ولی دور از تو بودن ننگ باشد
چه ننگی بیش از این باشد بفردا
که برگرداند از من روی زهرا
ترحم بر دل دیوانه ام کن
به گرد شمع خود پروانه ام کن
بزن آتش ، بسوزان تار و پودم
فدا کن در رهت بود و نبودم
اگر دستم رها سازی چه سازم
مرا از خود جدا سازی چه سازم