یاران › مسلم بن عقیل(ع)
میا کوفه الا ای زاده نور
میا کوفه الا ای زاده نور
که از کوفی بود مردانگی دور
میا کوفه مرامی سرد دارد
به هر کوچه دو صد نامرد دارد
میا کوفه که اینجا جا نداری
پناهی جز دل صحرا نداری
میا کوفه برو سوی مدینه
که اینجا پر شده از بغض و کینه
میا کوفه که دلها خسته گردد
دو دست زینب تو بسته گردد
میا کوفه که شهر ننگ باشد
سلامش بهر مهمان سنگ باشد
میا کوفه گل پرپر نبینی
شکسته پهلوی اکبر نبینی
میا کوفه که قاسم یادگار است
در اینجا کشتن او افتخار است
میا کوفه علمدارت رشید است
که اینجا رزق او چشمی دریده است
میا کوفه که داغم تازه گردد
سرت چون من بَرِ دروازه گردد