یاران › مسلم بن عقیل(ع)
ای خدا شب شده و من چکنم
ای خدا شب شده و من چکنم
یک تن و این همه دشمن چکنم
میزبان رفته بخواب و مهمان
به سر کوچه شده سر گردان
یک نفر نیست مرا خانه دهد
مرغ بشکسته پرم لانه دهد
اهل کوفه همه پیمان شکنند
خود نمک خوار و نمکدان شکنند
صبح با من همگی پیوستند
شب در خانه به رویم بستند
صبح بر دامن من چنگ زدند
شام از بام مرا سنگ زدند
صبح بودند مرا فوج سپاه
شب مرا پیر زنی داد پناه
آنکه بگذاشت به پای من سر
ریخت امشب به سرم خاکستر
امشب ای طوعه بیا مردی کن
با دل فاطمه همدردی کن
آخر عشق بود در بدری
حاصلش نیست بجز خونجگری