چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › قبل از شهادت
رسیده شب همه غیر از دو چشم من خوابند
رسیده شب همه غیر از دو چشم من خوابند
دوباره پهلو و بازو و دیده بی تابند
دوباره درد گرفته همه وجود مرا
دوباره غم زده بوسه تن کبود مرا
نه دست تا که زنم شانه موی زینب را
نه پا که خانه بگیرم ز غصه در صحرا
نه دیده تا که ببینم رخ حسینم را
نه سینه تا که بگیرم دو نور عینم را
ز پا فتاده ام امشب اجل بگیر دستم
قسم به اشک حسینم که رفتنی هستم
به یاد کوچه و سیلی چو بید لرزانم
قسم به شاهد کوچه دگر نمی مانم