خاندان عصمت (ع) › حضرت زینب(س)
یکسال و نیم بعد تو سالار تشنه لب
یکسال و نیم بعد تو سالار تشنه لب
زینب به آب لب نزد ای یار تشنه لب
یکسال و نیم بعد تو سوخت جان زینبت
شانه نخورده موی پریشان زینبت
یکسال و نیم گریه برای تو کرده ام
با عالمی که غرق عزای تو کرده ام
یکسال و نیم ناله زدم ای حسین من
یاد قدیم ناله زدم ای حسین من
یکسال و نیم خنده به زینب شده حرام
جز نام دوست نشنود از من کسی کلام
یکسال و نیم روضه گودال خوانده ام
از دست و
پای زخمی اطفال خوانده ام
یکسال و نیم یاد گلوی تو بوده ام
وقت نماز محو وضوی تو بوده ام
یکسال و نیم یاد لبت از دلم نرفت
یاد نماز نیمه شبت از دلم نرفت
یکسال و نیم بعد تو سینه زدم حسین
آتش بجان اهل مدینه زدم حسین
یکسال و نیم بعد تو فریاد می زدم
در مسجد النبی ز دلم داد می زدم
یکسال و نیم با پدر خسته گفته ام
از محمل برهنه و کت بسته گفته ام
یکسال و نیم با حسن از کوفه گفته ام
یک کوچه نه از غم صد کوچه گفته ام
یکسال و نیم نیمه شب بهر مادرت
گفتم حکایت سم اسبان و پیکرت
یکسال و نیم بعد تو خوابم نبرده است
زینب طعام سیر پس از تو نخورده است
یکسال و نیم زینب تو بود و زمزمه
خجلت ز روی مادر سردار علقمه
یکسال و نیم ناله ام البنین حسین
می زد مرا کنار بقیع بر زمین حسین
یکسال و نیم پیرهنت اشک من گرفت
شیب الخضیب زخم تنت اشک من گرفت
یکسال و نیم فکر سرت روی نیزه ها
یک لحظه هم نکرده برادر مرا رها
یکسال و نیم یاد سرت در میان طشت
از قلب پاره پاره خواهر جدا نگشت
یکسال و نیم زینب تو بود و اضطراب
یک خاطره است کشته مرا مجلس شراب