خاندان عصمت (ع) › حضرت زینب(س)
منکه چون شمع سحرم
منکه چون شمع سحرم ، مانده از من خاکسترم
ای مسیحای من بیا ، شد نفسهای آخرم
ای قبله من روی تو می آیم امشب سوی تو
حسین من (2) ضیاء هر دو عین من
من کجا و شام خراب ، من کجا و بزم شراب
همچنان بابایم علی ، دست من بستند با طناب
از دیده خون افشانده ام چشم انتظارت مانده ام
حسین من (2) ضیاء هر دو عین من
منکه چون نی در ناله ام ، خونجگر همچون لاله ام
رفته ام از یاد و ولی ، یاد طفل سه ساله ام
بار سفر را بسته ام از کوچه گردی خسته ام
حسین من (2) ضیاء هر دو عین من
دیده ام رأست روی نی ، عمر زینب گردیده طی
ای برادر باشد هنوز ، به تنم جای کعب نی
ای دلبرو دلدار من واشد گره از کار من
حسین من(2) ضیاء هر دو عینمن