خاندان عصمت (ع) › حضرت زینب(س)
ای بی کفن برادر بر حال من نظاره
ای بی کفن برادر بر حال من نظاره
جان می دهم به یاد آن جسم پاره پاره
از داغ کام خشکت دلخسته و کبابم
ای سربریده چون تو در زیر آفتابم
کی می رود ز یادم لبخند آخر تو
در پیش دیدگانم بریده شد سر تو
کی می رود زیادم گودال پر زخون بود
رگهای حنجر تو از گردنت
برون بود
آن سینه شکسته کی می رود زیادم
بر حلق خونفشانت با گریه بوسه دادم
کی می رود ز یادم بر نیزه رفته بودی
قرآن به نیزه خواندی دیده به من گشودی
کی می رود ز یادم زخم لب کبودت
از نی زمین فتادی قربان آن سجودت
کوچه به کوچه ما ر ا گردانده دشمن تو
رأس ترا به نیزه رقصانده دشمن تو
کی می رود ز یادم نیمه شب خرابه
جان داد دختر تو دلم هنوز کبابه
ما را به جرم عصمت ویرانه جای دادند
رأس ترا میان طشت طلا نهادند
کی می رود ز یادم غمهای آن جثارت
شد صد هزار دفعه بر زینبت جثارت