خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
من دختری سه ساله ، رخم به رنگ لاله
من دختری سه ساله ، رخم به رنگ لاله
بابا دیگه طاقت ندارم
فریاد از این زمونه ، قامت من کمونه
روی خاکا سر می گذارم
منتظرت نشستم ، دل به امید بستم
تا تو بیای پیشم بمونی
تو بنشین کنارم ، سر رو زانوت بذارم
برای من قرآن بخونی
پاهام رمق نداره ، نه گوش و نه گوشواره
بابا ببین که
ناتوونم
عمه نشسته خسته ، خیلی دلش شکسته
امید نداره من بمونم
چند نفری رسیدند ، موی منو کشیدند
نظر به سال من نکردند
مرا به هر بهانه ، زدند تازیانه
رحمی به حال من نکردند